Միջազգային հարաբերությունները 17-րդդարի վերջից մինչև նապոլեոնյան դարաշրջանի ավարտը

Միջազգային համակարգի զարգացման փուլերը նոր ժամանակներում
1. «Երեսնամյա պատերազմի» արդյունքները

2. «Վեսթֆալյան համակարգը» և նրա
առանձնահատկությունները

3. Վիեննայի կամ «Հնգյակի համակարգ»

4. Միջազգային դրությունը Եվրոպայում մինչև
ֆրանսիական Մեծ հեղափոխությունը (1789թ.)

5. Միջազգային հարաμերություննե-
րը Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությ
ան և նապոլեոնյան պատերազմնե-
րի շրջանում:

1)
Պատերազմի արդյունքում կորուստները ահռելի էին, գերմանական երկրներում բնակչությունը նվազեց 25%-ից 40%-ով: Որոշ շրջաններ անհամեմատելի շատ կորուստներ ունեցան։ Օրինակ Վյութենբերգի բնակչությունը նվազեց երեք քարրորդով: Բրադենբուրգումմահացողների թիվը կազմում էր բնակչության կեսը, մինչդեռ որոշ շրջաններում կորուստները կազմեցին բնակչություն երկու երորդը: Գերմանական երկրներում տղամարդկանց թիվը կրճատվեց երկու անգամ։ Չեխական տարածքների բնակչությունը կրճատվեց մեկ երրորդով, պատերազմի, հիվանդությունների և արտագաղթի արդյունքում: Խաղաղ բնակչությունը մեծամասամբ տուժեց վարձկանների կողմից իրականացված թալանից, որոնք սպանում և թալանում էին պարտված կողմի ժողովրդին: Գյուղերը ամենահեշտ թալանի օջախներն էին վարձկանների համար: Պատերազմից թալանված Դրաիս գյուղին մոտ 100 տարի պահանջվեց վերականգնվելու համար: Շվեդական բանակները ավերեցին 2.000 ամրոց, 18.000 գյուղ և 1.500 քաղաք Գերմանիայում, ինչը կազմում էր երկրի քաղաքների մեկ երրորդը: Պատերազմը ահռելի հետք թողեց Կենտրոնական Եվրոպայի տնտեսության և բնակչության սոցիալական մակարդակի վրա, ինչը մինչ այդ էլ ծաղկում չէր ապրում:

Աղքատ մարդ, ով հավանական է պատերազմի վետերան է, նկարը Ժակ Կալոտ

Մալավիայի մի քանի տեսակներ վարակեցին Գերմանիայի քաղաքացիներին և զինվորականների 1618-ից 1648 թվականներին: Պատերազմի ընթացքում նաև այլ սուր վարակիչ հիվանդությունների տարածվեցին: Հիվանդությունների տարածողները հիմնականում զինվորներն էին, ովքեր անընդհատ շարժվում էին մի բնակավայրից մյուսը: Բացի այդ բնակչության տեղաշարժը և փախստականների մեծ կուտակումները բերեցին համաճարակի խորացմանը: Համաճարակների մասին տեղեկությունները մեզ հասել են տեղական արխիվներից, վկայություններից, հարկային գրքերից և այլն: Համաճարակների մասին վկայությունները չեն վերաբերվում միայն պատերազմի տարիներին, սակայն դրանց մասին ավելի շատ է խոսվում 1648 թվականից հետո մի քանի տասնամյակ

2)
1648 թ. կնքված այս հաշտության պայմ
անագիրը հանրագումարի μերեց համա-
եվրոպական Երեսնամյա պատերազմը:
Ստեղծվեցին որակապես նոր աշխարհա-
կարգ և արժեքների նոր համակարգ: Այս
համակարգին μնորոշ էին միմյանց մրցա-
կից ու հաճախակի փոփոխվող քաղաքա-
կան դաշինքները: Սա իր հերթին ապահովում
էր ուժերի հավասարակշռության միջ
ազգային համակարգի գոյությունը: Հա-
մակարգը գոյատևեց մոտ 150 տարի՝ ընդ-
հուպ մինչև Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը
և նապոլեոնյան պատերազմները:

3)
Վիեննայի համա-
ժողովը ծնունդ տվեց միջազգային հարա-
μերությունների նոր աշխարհակարգին: Այս
համակարգն անվանեցին Վիեննայի կամ
«Հնգյակի» համակարգ, քանի որ դրանում
ծանրակշիռ դեր էին խաղում հինգ պետությունն
եր՝ Մեծ Բրիտանիան, Ռուսաստանը,
Ֆրանսիան, Պրուսիան և Ավստրիան: Հե-
տագայում «մեծերի ակումμի» անդամ դարձ
ան Օսմանյան կայսրությունը, Ավստրո–
Հունգարիան (Ավստրիայի փոխարեն),
Գերմանիան (Պրուսիայի փոխարեն), Իտա-
լիան, իսկ ավելի ուշ` Ճապոնիան և ԱՄՆ–ը:
Վիեննայի կոնգրեսի արդյունքում ստեղծվ
ած համակարգում «հավասարակշռությ
ան դատավորի» դերում էր Մեծ Բրիտա-
նիան՝ ժամանակի միակ համաշխարհային
տերությունը: Հետագա զարգացում ստա-
ցավ նաև միջազգային իրավունքը: Այդ հա-
մակարգը գոյատևեց մոտ 100 տարի

4)
1648 թ.
Եր»սնամյա պատ»րազմի ավարտը և
կնքված Վ»ստֆալյան հաշտության պայմա-
նագիրը Եվրոպայում նոր աշխարհակարգի
սկիզμը դր»ցին: Պատ»րազմից առավ»լ
հզորացած դուրս »կան Ֆրանսիան, Շվ»դի-
ան, Ռուսաստանը և Ավստրիան: Անկախություն
ձ»ռք μ»ր»ցին Շվ»յցարիան և Նիդ»րլ
անդն»րը: Եվրոպական թատ»րաμ»մում
այսուհ»տև μավական »րկար ժամանակ
առաջատար դիրք»րում հայտնվ»ցին
Ֆրանսիան, Ռուսաստանը և Ավստրիան:

5)
Միապետությանը հաղթած
Ֆրանսիան սկսեց իրականացնել նոր` «ազ-
գային» արտաքին քաղաքականություն,
որը սուր հակամարտության մեջ մտավ
Եվրոպայի մյուս տերությունների, մասնա-
վորապես Անգլիայի արտաքին քաղաքա-
կանության հետ: Հեղափոխական Ֆրանսի
ան առաջ էր քաշել «Խրճիթներին՝ խաղա-
ղություն, պալատներին՝ պատերազմ» կար-
գախոսը: Ֆրանսիան, սակայն, տարածքներ
էր նվաճում՝ հենվելով ժողովրդի ինքնիշխ
անության սկզμունքի վրա` օգտագործե-
լով հանրաքվեների մեխանիզմը: Իրակա-
նում դա հեղափոխությունը տարածելու կամ
արտահանելու քաղաքականություն էր

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s